கவிதை

மு., ரமேஸ்வரி ராஜா தாப்பா -மலேசியா நீ புத்தக ஆன்மா உன்னை படிக்க நிறை இருக்கிறது அiகுறை வாசிப்புகள் மேலாட்ட தீர்மானத்தில் வைத்தே உன்னை குறிப்புகள் எழுதுகிறது. கடவுளுக்கும் கூட எத்தனை ஓர வஞ்சனை ஏன் என்று கேள் !!! உன்னை …

– மாலதி மைத்ரி- அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் சேவல் வளர்ப்பவளுக்கு ஒரு வளர்ப்பு சேவலை எங்கு அடைப்பதென்றுத் தெரியவில்லை முதலில் சுவர்களைத் தாண்டி அதன் குரல் கசியக்கூடாதென்ற கவனத் தேள் கொட்ட முப்பொழுதும் கடுக்கும் நினைவு அவள் வீட்டிலில்லாத நேரத்திலும் தொலைக்காட்சி அலறகிறது …

-யாழினி யோகேஸ்வரன்- நிபந்தனைகளற்ற  விதிமுறைகள் விலக்க முடியா  சட்டங்கள் விரலே இல்லாத  கூர் நகங்கள் வீழ்ந்தும் எழுந்துகொள்ள முடியா கால்கள் அத்தனை முகங்களும்  நம் முன்னே எப்போதும். கொத்தாயும் குலையாயும் குண்டு போட்டு  செத்தாலும், சொத்தையும் சுகத்தையும்  கண்முன்னே  தொலைத்தாலும் ,

– மாலதி மைத்ரி –  கன்னத்தில் குழியிருக்கும் சிறுமியை அனைவருக்கும் பிடிக்க காரணமிருக்கும் ஒரு பலூனையோ ஒரு மிட்டாயையோ சட்டென்று பார்த்தவுடன் கொடுக்கத் தோன்றும் அவள் யாரென தெரியாவிட்டாலும் தூக்கி முத்தமிட துள்ளும் ஆட்டுக்குட்டி மனதை அடக்கி செல்லமாக தட்டி பூஞ்சிரிப்பால் கண்களைச் சிமிட்டி …

– திவினோதினி-   நீமறந்துபோனஞாபகம்நான்  நினைவிருக்கிறதா? புதைந்திருக்குமுன்நினைவுகளைத்தோண்டிப்பார்  நெருப்பின்வெம்மைக்கும்தகிக்கும்அனலிற்குமிடையில்  ஒருகுளிர்ச்சியைநீஉணர்வாய் பிரியங்களின்கோடுகளாலும்நம்பிக்கையின்முடிச்சுக்களாலும் இறுகப்பிணைக்கப்பட்டிருந்தநெடுங்கயிற்றின்சிதிலங்களை  நீஉணர்வாய் உன்விழித்திரைக்குப்புலப்படாதகாட்சிகளும்  துயரங்களின்தொடர்ச்சியில்இருந்துவழிகின்றகண்ணீரும் நைல்நதியாகிநீண்டுநனைப்பதை  நீஉணர்வாய்

— யாழினி யோகேஸ்வரன்   திறந்து போனதாய்ச் சொன்ன கதவுகள் எல்லாம் ஒரே நடையில் அடைத்துப் போயின அறையெங்கும் நாற்றம் பெருக்கெடுக்கிறது மூடிய அறைகள் மனித இரத்தங்களையும் சதைப் பிண்டங்களையும் எலும்புக்கூடுகளையும் ஒரு சேர கடை பரப்பியுள்ளன உள்ளே வாழ முடியாததாயும் …